Cennet vatanım Türkiyem de mutluluk arıyorum, ama maalesef bulamıyorum. Nereye gitsem tuhaf bir mutsuzluk deryası ile tanışıyorum.
Nasıl bir döneme denk geldiysek arkadaş, herkes mutsuz, çocuklar bile mutsuz, gençler mutsuz, kadınlar mutsuz, yaşlılar mutsuz, erkekler mutsuz, mutsuz oğlu mutsuz...
Azıcık kendimize geliyoruz, Doğa bizi rahat bırakmıyor, fırtınalar, yağmurlar, seller, dolular... Olmadı yeraltı sallanıyor. Hayırdır inşallah, sonumuzu hayır etsin duasına başlıyorum.
İktidarı ayrı terane, muhalefet başka telde, gerçekten aklı selim insanlar sesini duyuramıyor. Bindik bir alemete gidiyoruz kıyameti hesabı…
Nedir ki bu mutluluk arkadaş ki hiç bize uğramıyor. Geçenlerde bir arkadaşımın çocuğunun 23. Nisan etkinliklerine katıldım. Sırayla anasınıfından başlayıp, bir üst sınıfların öğretmenlerle etkinliklerini izledim. Öğretmeni mutlu sınıfların, öğrencileri de mutluydu. Çocuklar mutluyken, içimiz çiçek açtı, çocuklar mutsuzken içimiz karardı.
İnsanların geçim kaygıları yüzünden, ulusal güven bunalımından, ülkeyi yöneten takımların dengesizliğinden iyice gına geliyor. Dünya karmaşık, ülke karmakarışık… Kafalar taru duman!
Franz Kafka'nın dediği gibi;Bastığın yerin iki ayağının kapladığından daha büyük olamayacağını anlamaktır mutluluk.
Bizler bastığımız yeri bilmiyoruz. Çünkü bastığımız yerin ayağımızın altından kayıp gittiğine tanık oluyoruz.
Oysa mutsuzluk kötücüldür, İnsan mutsuzluk nehrine düştüm mü zor çıkar. Kısaca, mutlu olabilmek için öncelikle savaşsız bir dünya, demokrasi ve sosyal adaletin olması, aynı zamanda da insanların maddi durumlarının iyi olması, kimseye muhtaç olmama larını gerektirir. Bunun için de hakkaniyetli bir gelir bölüşümü mutlu bir ülke olmak için bir ön koşul. Çünkü adaletsiz bir düzende sadece toplam ekonomik refah düzeyinin yükselmesi emekçi halkların mutlu olmaları için yeterli olmuyor maalesef...
Gelir dengesizliği insanı insanlıktan da çıkarıyor. Akıl ve ruh sağlığını da umutsuzca bozuyor.
Tüm bunları görmemek için kör olmak gerekiyor.
Çünkü mutluluk paylaştıkça çoğalan tek duygudur.
Paylaşmıyoruz!
